Bomen hebben het moeilijk in de stad.

Redenen: bomen worden in veel gevallen slechts gezien als decor of aankleding, en gebruikt als wegwerpproduct. Bij bouwprojecten is de ‘groene aankleding’ een sluitpost.

Vaak is er weinig rekening gehouden met de levensomstandigheden van de boom en wordt hem een te klein plantgat toegewezen. Hier moet hij het maar zien te redden.

Bovendien kosten bomen alleen maar geld (aanschaf/ onderhoud) en dus wordt de bestaansgrond van bomen al snel voor allerlei andere winstgevende ‘invullingen’ opgeëist. Weg is de boom.

(Overigens zijn er nog wel meer redenen waarom men bomen in bepaalde gevallen wil elimineren).

SSBE wil hier een tegenwicht bieden door bij elke kapaanvraag zorgvuldiger en evenwichtiger de belangen af te wegen. In ieder geval, dat het belang van een gezond bomenbestand in de stad voor de leefbaarheid in de stad erkend wordt en de gewenste aandacht krijgt.

Soms blijkt na een gedegen afweging inderdaad dat een boom niet te handhaven is.

Maar in veel gevallen blijkt ook, dat door een meer open en creatieve kijk op ‘het probleem’, een betere oplossing mogelijk is, waardoor de boom toch behouden kan blijven.

In 1e instantie probeert SSBE deze belangenafweging in goed overleg te bereiken door argumenten aan te dragen en te overtuigen.

In sommige gevallen is een evenwichtiger belangenafweging helaas alleen via procedures af te dwingen.

Dan zijn er nog de gevallen, dat voor instandhouding bedoeld groenonderhoud door onvoorzichtig en ondeskundig maaien en grof snoeien, gezonde bomen ziek en gevaarlijk worden en daardoor kap van bomen provoceert.

Hier probeert SSBE ervoor te zorgen, door de misstanden te signaleren en aan te melden, dat het groenonderhoud steeds meer aan kwaliteitsnormen gaat voldoen.

Eigenlijk hebben Gemeente en SSBE inzake bomen een gemeenschappelijk belang.

‘Met het behoud van bomen in de bebouwde kom wordt in de regel een groot publiek belang gediend. In zoverre verdient het gemeentebeleid, dat is gericht op groenbehoud, dus alle waardering’.

Mr. F.M. Visser, De Rijdende Rechter, MEI 2005